PORTAL PRZEDSIĘBIORCZYCH INŻYNIERÓW

b_150_100_16777215_00_images_antyk.jpg

Sztuka antyczna – mówiąc o sztuce antycznej mamy na myśli dwie cywilizacje, które rozwinęły się w basenie Morza Śródziemnego – grecką i rzymską.  

Antyczna sztuka grecka to okres panowania od XII w. p.n.e. do I w. p.n.e. czyli do początku panowania Oktawiana Augusta 30 r. p.n.e.

Architektura starożytnego Rzymu panowała od VI w. p.n.e. do V w. n.e. czyli do upadku cesarstwa rzymskiego w 476 r.

Architektura antyczna charakteryzuje się równowagą, harmonią oraz prostotą i przejrzystością układów.

Najważniejsze osiągnięcia Greków to: wprowadzenie porządków architektonicznych oraz antycznych świątyń. To również teatry, palestry, hipodromy, stadiony, propyleje tj. bramy reprezentacyjne z nieparzystą liczbą przejść prowadzące do świętego okręgu ze świątyniami np. na Akropol w Atenach . Grecy zakładają miasta z rynkiem zwanym agorą.

Najważniejsze osiągnięcia Rzymian to: powstawanie nowych miast z forum, budowanie łuków triumfalnych, budynków z kopułami, dróg, mostów, akweduktów, amfiteatrów, term, domów wielorodzinnych zwanych insula, stawianie kolumn.

Świątynie greckie – były domami bóstw, cechowały się posiadaniem kolumn (domy mieszkalne nie posiadały kolumn) i powstawały na planie koła (monopteros) lub prostokąta (peripteros – jeden rząd kolumn wokół świątyni np. Partenon w Atenach, dipteros – dwa rzędy kolumn wokół świątyni). Poza tym mogły posiadać kariatydy (filarami są postacie ubranych kobiet) i atlanty (podporami są postacie mężczyzn). Kolumny stoją na nieco wypukłym ostatnim z trzech stopni stylobacie

Greckie porządki architektoniczne:

a)      dorycki – najstarszy, surowy, ciężki,  kolumna: żłobkowana i bez bazy z głowicą prostą składającą się z echinusa i abakusa. Wysokość kolumny to 6-ciokrotność średnicy. Belkowanie z nieozdobionym architrawem i z fryzem, którego tryglify umieszczone są dokładnie w osi kolumn. Belkowanie zakończone gzymsem; na nim dwuspadowy dach tworzący od frontu i z tyłu dwa tympanony. Przykład: Olimpia.

b)      joński – smuklejszy i finezyjny, kolumny: szerzej rozstawione, posiadają bazę, trzon żłobkowany (krawędzie tępo ścięte) z głowicą w kształcie ślimacznicy. Belkowanie: architraw podzielony jest uskokowo na 2 lub 3 części, a fryz ozdobiony jest płaskorzeźbami o motywach roślinnych lub zwierzęcych, zwieńczeniem jest wysunięty gzyms. Tympanon jest nieco niższy od doryckiego. Przykład: Efez, wyspa Samos.

c)      koryncki – dekoracyjny, smukły, rzeźbiarski, stosunek podstawy do wysokości 1/12, głowica kolumny składa się z dwóch rzędów liści akantu, gzyms od spodu posiada kasetony wypełnione rozetami.

Rzymskie porządki architektoniczne:

a)      rzymsko-dorycki, smuklejszy od greckiego. Przykład: Paestum – świątynia Posejdona.

b)      rzymsko-joński,

c)      rzymsko-koryncki,

d)     etruski (toskański), gładki trzon, mało ozdobny, kolumny posiadają bazę i głowicę,

e)      kompozytowy wyróżnia się głowicą stanowiącą połączeniem jońskiej ślimacznicy i korynckich liści akantu.

Rzymianie stosowali również porządek spiętrzony – na każdej z kondygnacji budowla miała inny porządek dorycki, joński i koryncki. Przykład: Koloseum w Rzymie.

Poza tym wprowadzono tzw. mały porządek, w którym kolumny lub pilastry( filary wbudowane w ścianę) występowały w jednej kondygnacji oraz tzw. wielki porządek, w którym kolumny lub pilastry przebiegały przez więcej niż jedną kondygnację.

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

Kalendarium

czerwiec 2017
NPWŚCPtS
28293031 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 301